ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

site de rencontre numero ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ http://colegiosanjorge.es/?asfixia=conocer-hombres-millonarios-solteros&c53=c0 ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Το Γενικό Νοσοκομείο Καρδίτσας στα πλαίσια της συνεχιζόμενης ενημέρωσης, στήριξης και ευαισθητοποίησης των πολιτών και σε συνεργασία με το επιστημονικό προσωπικό του υποστηρίζει τη δημοσίευση ενημερωτικών άρθρων και ομιλιών.

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύεται σε συνεργασία με το εξωτερικό ιατρείο ψυχολόγων που έχουν επιμεληθεί τη συγγραφή του άρθρου. Ενημερώνουμε το κοινό ότι το εξωτερικό ιατρείο ψυχολόγων λειτουργεί πρωινά τις ημέρες Τρίτη – Πέμπτη – Παρασκευή και για ραντεβού μπορείτε να απευθύνεστε στο 1535.

 

Φοβάστε μήπως κολλήσετε ιούς και μικρόβια και πλένετε πολλές φορές τα χέρια σας; Ελέγχετε ξανά και ξανά πόρτες, διακόπτες, χερούλια, παράθυρα, κουζίνες και θερμοσίφωνες από φόβο μην σας κλέψουν ή πάρει φωτιά το σπίτι; Αυτοί οι έλεγχοι σας καταναλώνουν υπερβολικό χρόνο; Φοβάστε μήπως χάσετε τον έλεγχο και κάνετε κακό σε κάποιον ή στον εαυτό σας; Έχετε ανεπιθύμητες σεξουαλικές ιδέες, εικόνες ή παρορμήσεις που σας έρχονται στο νου χωρίς να το θέλετε και ενώ κάνετε ο,τι μπορείτε για να τις σταματήσετε; Αν τα αντικείμενα δεν είναι σε μια ορισμένη σειρά με τάξη και συμμετρία στο χώρο σας νιώθετε πανικό; Έχετε δυσκολία να πετάξετε άχρηστα αντικείμενα και συλλέγετε περιττά πράγματα; Νιώθετε πολύ άγχος και όλα αυτά περιορίζουν τη ζωή σας, σας καταναλώνουν πολύ χρόνο και σας προκαλούν προβλήματα στις σχέσεις σας με τους οικείους σας; Αν ναι, τότε  μπορεί να έχετε Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή!

Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ανήκει στις διαταραχές παθολογικού άγχους. Υπολογίζεται ότι περίπου 200.000 άνθρωποι στην Ελλάδα πάσχουν από αυτή. Η αιτιολογία της διαταραχής δεν είναι ιδιαίτερα ξεκάθαρη. Φαίνεται ότι κάποιοι γενετικοί παράγοντες συμβάλλουν στην εμφάνισή της. Ενώ στο γενικό πληθυσμό η πιθανότητα να εμφανίσει κάποιος ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή είναι 2%, εάν έχει κάποιον πρώτου βαθμού συγγενή με τη διαταραχή αυτή είναι 5%. Άρα ο κληρονομικός παράγοντας παίζει κάποιο μικρό ρόλο. Γνωρίζουμε, επίσης, ότι η δυσλειτουργία κάποιων νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο σχετίζονται με την εμφάνιση ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής.

contactos con mujeres en avilés Σε ποια ηλικία εκδηλώνεται η ΙΨΔ;

Η ΙΨΔ μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία από το νηπιαγωγείο μέχρι και την

ενηλικιότητα. Αν και η ΙΨΔ μπορεί να παρουσιαστεί και σε μικρότερες ηλικίες,

υπάρχουν κατά κανόνα δυο ηλικιακές περίοδοι κατά τις οποίες εμφανίζεται πιο συχνά. Η πρώτη είναι μεταξύ 10 και 12 ετών, και η δεύτερη περί τα τέλη της εφηβείας μέχρι τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής.

Wisch Ρόλος οικογενειακού περιβάλλοντος

Δεν είναι ακόμα ξεκάθαρος ο ακριβής ρόλος της ανατροφής και του περιβάλλοντος στη δημιουργία του προβλήματος αυτού. Φαίνεται, πάντως, ότι οι περισσότεροι  άνθρωποι με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή έχουν μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον που τους δημιουργούσε στρες, άγχος, ανησυχίες, υπερβολικές ευθύνες και ανατράφηκαν με μεγάλη αυστηρότητα, υψηλά στάνταρ επιδόσεων, ενώ συχνά είχαν αγχώδεις γονείς με υψηλές απαιτήσεις από τα παιδιά τους και υπευθυνότητα. Από εκεί φαίνεται να προκύπτουν κάποια γνωρίσματα του χαρακτήρα των ατόμων με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, που νιώθουν υπερβολικά αισθήματα ευθύνης για όλους και όλα γύρω τους, είναι διαρκώς ανήσυχοι και στρεσαρισμένοι και έχουν πολύ υψηλές προσδοκίες επίδοσης σε ό,τι αναλαμβάνουν από τον εαυτό τους και συχνά και από τους άλλους. Επίσης στους ανθρώπους με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή αρέσει η καλή τάξη, «να είναι τα πράγματα σε μία σειρά», η οικονομία, η επιμονή στις λεπτομέρειες, η τελειοθηρία, η οργάνωση και το ακριβές πρόγραμμα.

ΣΥΜΠΠΤΩΜΑΤΑ

Τα συμπτώματα της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες τις ιδεοληψίες και τους ψυχαναγκασμούς/τελετουργίες. Οι ιδεοληψίες αποτελούνται από ανεπιθύμητες σκέψεις, εικόνες και παρορμήσεις. Οι ψυχαναγκασμοί είναι επαναληπτικές και επίμονες συμπεριφορές, τελετουργίες ή νοητικές δραστηριότητες που εκτελούνται για να εξουδετερώσουν προσωρινά το άγχος που έχουν προκαλέσει οι ιδεοληψίες. Αυτό που τελικά συμβαίνει είναι ένας διαρκής φαύλος κύκλος, όπου το άτομο βιώνει την παρουσία των  ιδεοληψιών στο νου του σχετικά με ένα θέμα, οι ιδεοληψίες αυτές του δημιουργούν άγχος και δυσφορία και κάνει τελετουργίες για να μειώσει το άγχος, τη δυσφορία  και τη συχνότητα  των ιδεοληψιών. Αυτό το μοτίβο συμπεριφοράς ιδεοληψίες - τελετουργίες είναι το βασικό πρόβλημα στη διαταραχή αυτή.

Ιδεοληψίες

Οι ιδεοληψίες είναι ανεπιθύμητες σκέψεις, εικόνες ή παρορμήσεις οι οποίες εισβάλλουν επαναληπτικά και επίμονα στο μυαλό του πάσχοντα από ΙΔΨ, χωρίς ο ίδιος να το θέλει. Οι σκέψεις αυτές είναι συνήθως ξένες προς την προσωπικότητα του πάσχοντα (προκαλούν κατάπληξη ακόμη και στον ίδιο- πώς μπορώ εγώ να σκέφτομαι κάτι τέτοιο;) έχουν δυσάρεστο περιεχόμενο, και πάντα προκαλούν δυσφορία, αμφιβολία ή αηδία. Ωστόσο το άτομο με ΙΨΔ πάντα τις αναγνωρίζει ως προϊόν της δικής του σκέψης, ακόμη κι αν δεν συμφωνεί μαζί τους. Συνήθως απαιτούν πολύ χρόνο και δυσχεραίνουν τη διεξαγωγή σημαντικών ασχολιών (εργασία, σπουδές, κοινωνικές σχέσεις). Τέλος, το άτομο προσπαθεί να αντισταθεί σε αυτές τις σκέψεις και να τις διώξει από το μυαλό του χωρίς όμως επιτυχία πάντα.

Τι ΔΕΝ είναι ιδεοληψία:

Είναι φυσιολογικό κάποιος να έχει περιστασιακές σκέψεις σχετικά με την πιθανότητα να παρουσιάσει κάποια ασθένεια, ή με την ασφάλεια των αγαπημένων του προσώπων.

Το πιο συχνό θέμα των ιδεοληψιών αφορά πιθανή μόλυνση: στην περίπτωση αυτή και η αμυδρή πιθανότητα για την ύπαρξη μικροβίων στο περιβάλλον δημιουργεί στο άτομο μία υπερβολική αίσθηση απειλής την οποία καταπολεμά με τελετουργίες πλυσίματος. Η σκέψη είναι συνήθως του τύπου: «Το πόμολο είναι βρώμικο, μπορεί να κολλήσω κάτι»

Άλλο συχνό θέμα αφορά την απώλεια ελέγχου στη συμπεριφορά του. Το άτομο φοβάται μήπως κάνει κακό στους άλλους ή στον εαυτό του ενώ δεν το θέλει (πχ. χτύπημα, φόνος, αυτοκτονία), μήπως κραυγάσει βρισιές ή μήπως κλέψει κάποιο αντικείμενο.

Άλλο θέμα των ιδεοληψιών αφορά την ανάγκη για τελειομανία που εκφράζεται με την ανάγκη του ατόμου για την τάξη, τη συμμετρία και τη σειρά των αντικειμένων στο χώρο ή τη σειρά και τον τρόπο των ενεργειών καθώς και το φόβο του μήπως χάσει ή ξεχάσει κάτι που το οδηγεί σε τελετουργίες συλλογής περιττών αντικειμένων

Πολύ συχνές είναι επίσης οι ιδεοληψίες σχετικά με τη σεξουαλική του συμπεριφορά που βιώνονται σαν φόβοι ότι μπορεί να χάσει τον έλεγχο και προβεί σε άσεμνες σεξουαλικές ενέργειες ή βιώνει ανεπιθύμητες εικόνες ή σκέψεις τέτοιων πράξεων (πχ. βιασμός, παιδεραστία, ανησυχίες ομοφυλοφιλίας κλπ). Το άτομο στην κατάσταση αυτή βιώνει τον εαυτό του ως κακό, μιαρό , ανήθικο ενώ έχει διαρκώς την αγωνία μήπως πραγματοποιήσει αυτά που φοβάται και αναρωτιέται διαρκώς, αν επειδή το σκέφτεται σημαίνει ότι το επιθυμεί στ’ αλήθεια. Αποφεύγει παιδότοπους, παιδικούς σταθμούς, επισκέψεις σε σπίτια με παιδιά, μπαρ, ταινίες με σχετικό περιεχόμενο, ειδήσεις σχετικές, συζητήσεις για τέτοια θέματα κλπ

Άλλο θέμα ιδεοληψιών αναφέρεται στη θρησκεία (θρησκευτικές ιδεοληψίες, ονομάζεται επίσης Ευσυνειδησία) και το περιεχόμενό τους αναφέρεται σε ανεπιθύμητες σκέψεις και εικόνες σχετικά  με τη θρησκεία, όπως βλάσφημες λέξεις, ύβρεις και εικόνες πχ. με αγίους σε άσεμνες σεξουαλικές πράξεις ή άλλες εικόνες. Ακόμη, μπορεί οι ιδεοληψίες να γίνουν διαρκείς αμφιβολίες αναφορικά με τη θρησκευτική του πίστη και συνείδηση (π.χ ποιο είναι το νόημα της ζωής, πως είναι άραγε ο Θεός, τι είναι σωστό / λάθος)

Άλλες ιδεοληψίες αφορούν σκέψεις «αμφιβολίας», μήπως άθελά του προκαλέσει κάποιο κακό, με αποτέλεσμα να εμπλέκεται σε τελετουργίες διαρκούς επανελέγχου καταστάσεων για διάφορα θέματα με κατανάλωση χρόνου άνω της μιας τουλάχιστον ώρας ημερησίως.

Ψυχαναγκασμοί/Τελετουργίες

Τι είναι οι ψυχαναγκασμοί;

Οι ψυχαναγκασμοί είναι επαναληπτικές και επίμονες συμπεριφορές, τελετουργίες ή νοητικές δραστηριότητες που εκτελούνται για να εξουδετερώσουν προσωρινά το άγχος που έχουν προκαλέσει οι ιδεοληψίες. Συνήθως, συγκεκριμένοι τύποι ιδεοληψιών ακολουθούνται από συγκεκριμένου τύπου ψυχαναγκασμούς. Για παράδειγμα, οι ιδεοληψίες μόλυνσης συνήθως συνοδεύονται από ψυχαναγκαστικό πλύσιμο, ενώ οι ιδεοληψίες αμφιβολίας συνοδεύονται από ψυχαναγκασμούς ελέγχου.Τα άτομα που έχουν ΙΨΔ συνειδητοποιούν ότι αυτές οι ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές είναι μόνο μια προσωρινή λύση, αλλά βασίζονται σε αυτές ως προσωρινή διαφυγή επειδή δεν γνωρίζουν κάποιο καλύτερο τρόπο για να αντιδράσουν. Ψυχαναγκασμός μπορεί να είναι και το να αποφεύγει κάποιος τις καταστάσεις που πυροδοτούν τις ιδεοληψίες του.

Τι ΔΕΝ είναι ψυχαναγκασμός:

Δεν είναι όλες οι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές ή «τελετουργίες» ψυχαναγκασμοί. Για παράδειγμα, η διαδικασία της προετοιμασίας για ύπνο, θρησκευτικές συνήθειες και η εκμάθηση καινούριων επιδεξιοτήτων, συνεπάγονται την επανάληψη μιας δραστηριότητας ξανά και ξανά, αλλά αποτελούν ένα φυσιολογικό μέρος της καθημερινής ζωής.

Επίσης ένα άτομο στο πλαίσιο της δουλειάς του μπορεί να είναι υποχρεωμένο να εκτελεί κάποιες επαναλαμβανόμενες πράξεις για πολλές ώρες χωρίς όμως αυτό να αποτελεί ψυχαναγκασμό. Για να χαρακτηριστεί μία συμπεριφορά ψυχαναγκασμός δεν πρέπει να είναι λειτουργική, απαιτεί πολύ χρόνο για να εκτελεστεί και προκαλεί πολλές δυσκολίες στην καθημερινότητα του ατόμου.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΩΝ

Καθαριότητα

• Υπερβολικά συχνό πλύσιμο των χεριών, που διαρκεί πολλή ώρα ή γίνεται με

συγκεκριμένο και άκαμπτο τρόπο

• Υπερβολή σε οποιανδήποτε πτυχή των πιο κάτω: λούσιμο, βούρτσισμα δοντιών, χρήση της τουαλέτας, γενική περιποίηση εαυτού

• Υπερβολή στην καθαριότητα δωματίου, οικιακών ή άλλων αντικειμένων

• Οποιεσδήποτε άλλες πράξεις που γίνονται για να αποφευχθεί ή να απομακρυνθεί η ανησυχία για μόλυνση / μίανση (αποφυγή κοινόχρηστων τουαλετών)

Έλεγχος / επιβεβαίωση (τσεκάρισμα)

• Το άτομο επιβεβαιώνει ότι δεν έχει βλάψει / δεν θα βλάψει κάποιον άλλο με αναζήτηση διαβεβαιώσεων από άλλους ότι δεν έκανε κάτι κακό και με την αποφυγή αντικειμένων που μπορούν να γίνουν όργανα εγκλήματος, όπως μαχαίρια, κατσαβίδια, ψαλίδια,  οδήγηση με το αυτοκίνητο, ταινίες με σχετικό περιεχόμενο, ειδήσεις σχετικές, συζητήσεις για τέτοια θέματα κλπ

• Επιβεβαιώνει ότι δεν έχει βλάψει / δεν θα βλάψει τον εαυτό του εξετάζοντας τη σωματική του κατάσταση ή συγκεκριμένα μέρη του σώματος

• Ελέγχει εάν έχει συμβεί κάτι καταστροφικό ή αν έχει κάνει κάποιο λάθος/παράλειψη (πχ. θερμοσίφωνα μην εκραγεί, μάτι της κουζίνας μην πιάσει φωτιά, πίνακα ασφαλείας του ρεύματος, κλειδαριές στο σπίτι, το γραφείο ή το αμάξι για αποτροπή ληστείας, έλεγχος σχολικός εργασιών)

Επανάληψη

• Το άτομο ξαναδιαβάζει ή ξαναγράφει κάτι

• Επανάληψη κοινών δραστηριοτήτων (π.χ. το να μπει μέσα / βγει έξω, το να ανέβει / κατέβει τις σκάλες)

• Επαναλαμβανόμενες σωματικές κινήσεις (π.χ. χτύπημα των δακτύλων πάνω σε επιφάνεια, άγγιγμα αντικειμένων / ατόμων, ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων)

• Επανάληψη δραστηριοτήτων πολλαπλές φορές (π.χ. επανάληψη μιας δραστηριότητας τρεις φορές επειδή το τρία είναι «καλός», «ταιριαστός», «άκακος» αριθμός)

Νοητικοί ψυχαναγκασμοί

• Νοητική ανασκόπηση των γεγονότων με σκοπό να αποφευχθεί κάτι κακό (π.χ. για τον ίδιο ή για τους άλλους)

• Μέτρημα κατά τη διάρκεια μιας δραστηριότητας, με σκοπό να ολοκληρωθεί σε «καλό» αριθμό

• «Ακύρωση» ή «διαγραφή» (π.χ. αντικατάσταση κάποιας «κακής» λέξης με κάποια «καλή» για να ακυρωθεί η πρώτη)

Άλλοι ψυχαναγκασμοί

• Συσσώρευση αντικειμένων στο σπίτι που οδηγεί σε ακαταστασία

• Τοποθέτηση αντικειμένων σε σειρά & συμμετρία ή ανακατάταξη τους μέχρι να νιώσει το άτομο ότι είναι στη σωστή θέση (π.χ. τοποθέτηση αντικειμένων σε ακριβείς αποστάσεις μεταξύ τους, να βλέπουν στην ίδια κατεύθυνση κλπ)

• Το να λέει / ρωτάει / ομολογεί το άτομο κάτι, με σκοπό να λάβει επιβεβαίωση ή καθησυχασμό (π.χ. Είμαι καλά; Είμαι καλό παιδί; Μ’ αγαπάς)

• Θρησκευτικοί ψυχαναγκασμοί όπως να κάνει επαναληπτικά την προσευχή του, τον σταυρό του ή να ασπάζεται επαναληπτικά θρησκευτικές εικόνες.

Ποια είναι κάποια κοινά εμπόδια στην αποτελεσματική θεραπεία;

Μελέτες δείχνουν ότι μεσολαβούν κάποια χρόνιαμεταξύ της εμφάνισης της ΙΨΔ και της λήψης κατάλληλης θεραπείας από το άτομο. Αυτό οφείλεται κυρίως στους ακόλουθους λόγους:

Μέχρι πρόσφατα, δεν υπήρχε (και ίσως ακόμα δεν υπάρχει) μια ικανοποιητική δημόσια επίγνωση της ΙΨΔ, κι έτσι πολλά άτομα δεν γνώριζαν ότι τα συμπτώματα τους αντιστοιχούσαν σε μια θεραπεύσιμη διαταραχή.

Επίσης ορισμένα άτομα επιλέγουν να μην κοινοποιήσουν τα συμπτώματα τους, συνήθως γιατί αισθάνονται ντροπή και φοβούνται ότι θα στιγματιστούν. Συνεπώς, πολλά άτομα με ΙΨΔ δεν ζητούν βοήθεια και στήριξη από επαγγελματίες ψυχικής υγείας, παρά μόνο πολλά χρόνια μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.

Αντιμετώπιση - θεραπεία

Η καλύτερη θεραπεία για τα περισσότερα άτομα με ΙΨΔ συνήθως περιέχει τα ακόλουθα: ένα είδος γνωστικής συμπεριφορικής παρέμβασης, φαρμακευτική αγωγή (όταν κρίνεται απαραίτητο) και οικογενειακή στήριξη και επιμόρφωση (κυρίως στις περιπτώσεις παιδιών).

Η Γνωστική Συμπεριφορική θεραπεία περιλαμβάνει κάποιες από τις τεχνικές της συμπεριφορικής θεραπείας αλλά και κάποιες γνωστικές παρεμβάσεις. Βοηθά τον ασθενή να εντοπίσει και να κατανοήσει τις δυσλειτουργικές πεποιθήσεις  και τα λάθη που κάνει στην επεξεργασία των εισερχομένων πληροφοριών, έτσι ώστε να μπορεί να αντιδρά με διαφορετικό τρόπο σε καταστάσεις, οι οποίες του προκαλούν ιδεοληψίες και ψυχαναγκασμούς.

Μία από της συμπεριφορικές τεχνικές που θεωρείται πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της ΙΨΔ αφορά κυρίως στη σταδιακή έκθεση του ασθενή σε καταστάσεις που του προκαλούν άγχος ή φόβο, με τη συμφωνία ότι δεν θα εκτελούνται οι ψυχαναγκασμοί που συνδέονται με τις ιδεοληψίες. Με αυτό τον τρόπο ο ασθενής αναγνωρίζει ότι το άγχος τελικά μειώνεται, χωρίς να πραγματοποιούνται αυτά που φοβάται, με αποτέλεσμα να αισθάνεται ότι κερδίζει τη μάχη του ενάντια στην ΙΨΔ.

Για να κατανοήσουμε τη λογική της θεραπείας της ΙΨΔ διαταραχής χρειάζεται να καταλάβουμε με ποιο τρόπο λειτουργεί το άγχος στον οργανισμό μας. Όταν διατρέχουμε πραγματικό κίνδυνο, για παράδειγμα όταν διασταυρώνετε το δρόμο και βλέπετε ένα φορτηγό να σας πλησιάζει ολοένα και πιο γρήγορα, ο εγκέφαλος σας στέλνει την πληροφορία ότι διατρέχετε κίνδυνο με το να σας κάνει να νιώσετε άγχος. Το άγχος δημιουργεί κίνητρο για να λάβετε μέτρα για να προστατέψετε τον εαυτό σας. Οι συμπεριφορές που κάνετε για να προστατέψετε τον εαυτό σας μπορεί να σας σώσουν τη ζωή (π.χ. να απομακρυνθείτε από την πορεία του φορτηγού!). Δυστυχώς, στην ΙΨΔ ο εγκέφαλος σας λέει υπερβολικά συχνά ότι διατρέχετε κίνδυνο, ακόμα και σε περιστάσεις όπου «γνωρίζετε» ότι υπάρχει πολύ μικρή πιθανότητα να συμβεί κάτι κακό! Αν εκδηλώσετε την ψυχαναγκαστική συμπεριφορά, δηλαδή προσπαθήσετε να αυτοπροστατευτείτε τότε στέλνετε το μήνυμα στον εγκέφαλο ότι σίγουρα διατρέχετε κίνδυνο. Με άλλα λόγια, η ψυχαναγκαστική σας συμπεριφορά εφοδιάζει το μέρος του εγκεφάλου σας που παραδίδεται στα πολλά ανυπόστατα σήματα κινδύνου. Για να μειώσετε το άγχος και τις ιδεοληψίες σας, πρέπει λοιπόν να σταματήσετε να ενδίδετε στην ψυχαναγκαστική συμπεριφορά. Με αυτό τον τρόπο ο ασθενής μαθαίνει πώς να διαχειρίζεται ορθά τα συμπτώματά του και έτσι γίνεται θεραπευτής του εαυτού του. Αποκτά δηλαδή τον έλεγχο του προβλήματος και αντί να τον ελέγχει η ΙΨΔ την ελέγχει ο ίδιος. Αυτό τελικά τον οδηγεί στη θεραπεία και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής εφόσον λαμβάνει κάποια.

Μπουρνούδη Ευρυδίκη

MScΨυχολόγος

Εξωτερικό Ιατρείο Ψυχολόγων

Γενικό Νοσοκομείο Καρδίτσας

Last modified on Thursday, 01 September 2016 10:53